مسافر پیاده

هـنـــوز در سـفـــرم

مسافر پیاده

هـنـــوز در سـفـــرم

نه آنکه جهانگرد یاکه در سفر باشم،اما،
مسافرپیاده بخوانیدمرا،
که درجاده های تخیل ناگریز ذهن،محبوس مانده ام،
واین ها ورق پاره های همان زندان است

استفاده از مطالب با ذکر منبع و نام نویسنده بلامانع است

بایگانی
مطالب پربحث‌تر

۳ مطلب در فروردين ۱۳۹۲ ثبت شده است

جمعه, ۳۰ فروردين ۱۳۹۲، ۱۰:۰۲ ق.ظ

آیا منظور شما همان فلسطین بود؟

 

Did u mean Palestine?!

 

سخن مسافر:تهیه شده توسط firm-warrior(از کاربران همکار سایت جنبش مصاف)

برداشت فوق العاده ای میشود از طراحی این لباس داشت.

در واقع در این طراحی به درستی نشان داده شده که Search کلمه اسرائیل در جستجوگر گوگل مسئله ای تعریف نشده است.یعنى اسرائیل همچنان ماهیت خارجى نداشته و با آمدن نام آن،حتى جستجوگر گوگل هم این سوال را مطرح میکند که آیا منظور شما همان فلسطین(اشغالى) است؟
الحق و الانصاف که ذهن خلاق این طراح،قابل تحسین میباشد.

 
۱ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۳۰ فروردين ۹۲ ، ۱۰:۰۲
یاسمن مجیدی
يكشنبه, ۲۵ فروردين ۱۳۹۲، ۰۹:۰۰ ق.ظ

من از عشق بارون به دریا زدم...

در آینه نگاه میکنم.

کوچک شده اند...خیلى کوچک!بال هایم را میگویم...

براى پرواز کافى نیستند.پرواز بال و پرى میخواهد وسیع و گسترده.

دیروز که با کبوتر روى بام،هم صحبت شده بودم برایم از آسمان گفت.

با حرفهایش دلم را برد...

زمان پر کشیدنش به آبى بى کران،تنها با نگاهى سرشار از غبطه،نظاره گر بال هایش بودم.بالها کاملا متناسب با جثه کبوتر بودند،اما من...

البته اینها تقصیرى ندارند.مقصر من بودم.مراقبشان نبودم.آنقدر سرگرم زرق و برق دنیاى خاموش انسان ها شدم که به طور کل فراموششان کردم.نتیجه اش هم شد ریختن پرهاى سفید و کوچک شدن بال ها.

هیس...

به گمانم صبا رهگذر کوچه مان شده.آرى...صداى نجوایش را میشنوم.آرام از پشت شیشه ها زمزمه میکند:

 

"هنوز دیر نشده...دوباره به آنها جان بده"

 

باید تقویتشان کنم.وسیعشان کنم.اوج بگیرم.

میخواهم به میهمانى آسمان بروم.

مى دانم که وقت پرواز نزدیک است...

 

سخن مسافر:براى شروع مجدد و بهتر آماده هستم... :-)

پیشنهاد مسافر:آهنگ شهر باران - محمدعلیزاده 
 

 

۰ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۲۵ فروردين ۹۲ ، ۰۹:۰۰
یاسمن مجیدی
دوشنبه, ۵ فروردين ۱۳۹۲، ۰۳:۴۱ ب.ظ

به صبا میفرستمت

سر در نمى‌آورم از رمز و رازت!

قبل از آمدن هزار حرف نگفته،براى گفتن نزد تو،آماده میکنم...از روزگارم...از زندگى‌ام...از اطرافیانم...و از درد دل خودم.اما اصلا منطقى نیست.نمى‌دانم چه میشود که تا سراغت مى‌آیم زبانم قفل میشود.آرام میشوم و فقط به خودت خیره میشوم.

البته به خودت که نه....به مزار آسمانى‌ات!

یادت مى‌آید روزى که براى اولین بار شناختم تو را،نامت را و فداکارى بزرگت را؟کم سن و سال تر از اکنونم بودم.چشمانم را بستم.عددى را در ذهنم تجسم کردم.یکى یکى قبرها را شمردم تا به سنگ مزارت رسیدم.

از همان اول نامت بر دلم نشست:شهید سعید حاج سید احمدى.تو هم براى خودت هنرمندى بودى آقا!...فیلمبردار سپاه....

گاهى با اینکه سکوت اختیار میکردم و تو فقط از آن سوى دنیا،اشک هاى ناشى از فشارهاى روحى این دنیایم را میدیدى،خودت از همه ى ماجرا باخبر میشدى.این را زمانى فهمیدم،که مدتى بعد از ملاقاتت،گرفتاریم حل میشد.

هربار گره از کارم باز کردى با وساطتت.هربار به جز... !!!

خب لابد قسمت نبوده یا به صلاحم نبوده.ولى مرا که میشناسى!لجباز و یک دنده.تا حاجتم برآورده نشود ول کن نیستم.

  /**/

این بار هم آمده ام تا خواسته ام را براى بار هزارم تکرار کنم.تکرار کنم اما به نوعى دیگر...شاید کمى عاقلانه تر.

یادت نرود که این بار به معبودم بگویى سرانجام داستانم را نیک رقم بزند.پایان ماجرا را طورى تمام کند که تازه،آغاز ماجرایى دیگر باشد.میدانى از چه حرف میزنم.به قول شاعر:

 

گوش کن با لب خاموش سخن میگویم

پاسخم گو به نگاهى که زبان من و توست

راستى پاک یادم رفته بود.در این سال جدید که فقط چند روزى از آغاز آن گذشته است،ما زمینى ها را بسیار دعا کن.سلام ویژه ى ما را هم به اهالى آسمان برسان .به امید آنکه با دعاى امثال شما سالمان نیک بگذرد.

 

سخن مسافر:نمى‌دونم چرا وقتى نوشته ها کمى به سمت معنویات متمایل میشه،تعداد نظرها کاهش چشمگیرى پیدا میکنه.گویا بین این 2،رابطه ى عکس برقراره!

 
۱ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۰۵ فروردين ۹۲ ، ۱۵:۴۱
یاسمن مجیدی